ایمپلنت های دندان برای جایگزینی دندان های از دست رفته استفاده می شوند، این ایمپلنت ها شبیه پیچ و استوانه ای شکل می باشند. جنس ایمپلنت ها از تیتانیوم و یا آلیاژهایی از جنس تیتانیوم می باشد. امروزه با اصلاح سطح این ایمپلنت ها توانسته اند میزان عفونت محل ایمپلنت را کاهش دهند. نانو اسپری ضدباکتری روی سطح ایمپلنت می تواند مثبت باشد و باعث اصلاح سطح شود.نرخ موفقیت کاشت ایمپلنت 90 تا 95 درصد می باشد ، مشکلاتی مثل التهاب اطراف ایمپلنت می تواند منجر به شکست ایمپلنت شود. این التهابات به چندین عامل وابسته هستند ؛مثل بهداشت دهانی نامناسب، آمادگی ژنتیکی، سیگار کشیدن یا آلودگی هایی که حین جراحی وجود دارد.می توان گفت تجمع باکتری روی سطح پایه ایمپلنت باعث تولید التهاب در بافت  اطراف ایمپلنت می شود و این التهابات تحلیل استخوان را به همراه داشته و در نهایت باعث شکست ایمپلنت می شود.استفاده از آنتی بیوتیک هایی مثل prophylaxis می تواند از این مشکلات و عوارض جلوگیری کند. ولی استفاده بیش از حد از آن ها عوارض جانبی مثل مقاومت باکتری یا عفونت و مسمومیت آنتی بیوتیکی به همراه دارد.

تاثیر نانو اسپری بر روی سطح ایمپلنت دندان:

یکی از رویکردهایی که دانشمندان جهت رفع این مشکل به آن پرداخته اند ، پوشش ایمپلنت و اصلاح سطح آن است که نتایج قابل قبولی نیز به همراه داشته است.
پوشش های ضدباکتری چندمزیت نسبت به آنتی بیوتیک دارند، مثل کاهش چسبندگی باکتری به سطح و افزایش سرعت ادغام ایمپلنت با استخوان.
یک نوع تکنولوژی به نام نانو اسپری خشک ساخته شده که در اعمال پوشش و اصلاح سطح ایمپلنت استفاده می شود.

سطح پایه ایمپلنت
سطح پایه ایمپلنت

ویژگی های این نوع اسپری به این صورت است:

  1.  قادر به تولید ذرات خیلی ریز می باشد.
  2.  دارای جمع کننده الکترواستاتیکی که قادر به جدا کردن ذرات خشک از جریان گاز می باشند.

هدف این پژوهش تهیه نانو پوشش زیست سازگار و یا نانو اسپری ضدباکتری روی سطح ایمپلنت های دندانی است، در این پژوهش از پلیمر زیست تخریب پذیر و زیست سازگار PLGA استفاده شد.این پلیمر کاربرد داروسازی و اصلاح سطحی ایمپلنت را بر عهده دارد همچنین از NORFLOXACINAL به عنوان آنتی بیوتیک استفاده شد ، از این نانو پوشش ها آزمون های مختلف گرفته شد تا میزان دارورسانی و شدت رها کردن دارو و همچنین تغییرات سطحی آن ها بررسی شود.برای تعیین خواص ضد باکتری بودن آن ها،نانو ذرات برروی دیسک کوچک تیتانیومی اعمال شد و تست های بیولوژیکی برای کشت سلولی و کشت باکتری و تغییرات مورفولوژیکی انجام شددو غلظت مختلف NFX یکی صفر درصد و یکی 5 درصد مورد استفاده قرار گرفت، دیده شد در  قسمت بالایی نمونه، که دارای 5 درصد NFX بود ، رشد سلول ها بسیار غیر عادی می باشد، که این به دلیل غلظت بالای آنتی بیوتیک می باشد،.نتایج بدین گونه بود که هر چه مقدار آنتی بیوتیک بیشتر می شد ، قدرت مقابله با باکتری این نانو پوشش افزایش پیدا می کرد.پوشش PLGA  که حاوی 5 درصد آنتی بیوتیک بود توانایی مبارزه با باکتری بهتری را داشت، هم چنین، زبری سطح آن ایده آل بود چرا که برهمکنش مناسبی با سلول ها داشت. علاوه براین نرخ رهایش دارو در این پوشش متناسب بود.این نتایج نشان دهنده اهمیت غلظت در نانو پوشش می باشد چرا که با تنظیم آن مرزی بین درمان و سمی بودن به وجود آمد.

نتیجه گیری:
این پژوهش ثابت کرد که می توان با نانو اسپری، نانو پوششی با قابلیت مقابله با باکتری به وجود آورد . این تکنولوژی جدید امکان تولید نانو ذرات و پوشش دادن ایمپلنت در یک مرحله را فراهم کرد.این نانو پوشش ها قادر به رهایش کافی دارو در بدن می باشند تا نیازی به آنتی بیوتیک نباشد.

دیدگاهتان را بنویسید

4 × 2 =

بستن منو