انواع ایمپلنت دندانی از نظر مشخصات فنی
انواع ایمپلنت دندان

کاشت ایمپلنت دندان یک روش رایج جهت جایگزین کردن دندان از دست رفته می باشد. بر اساس کاربردها و شرایط ایمپلنت ها به انواع مختلفی دسته بندی می شوند. ما در این مقاله به انواع ایمپلنت دندانی از نظر مشخصات فنی می پردازیم که به ۴ دسته کلی تقسیم می شوند:
۱. طراحی ایمپلنت
۲. مکانیسم جوش خوردن با استخوان

۳. طراحی میکروسکوپیک بدنه
۴. مواد مورد استفاده

طراحی ایمپلنت:

انواع ایمپلنت دندانی از نقطه نظر طراحی به مواردی چون اندوستیل ( چهارچوب ramus، شکل ریشه، شکل تیغه )، ایمپلنت subperiosteal، و ایمپلنت های intramucosal، طبقه بندی می شود.
ایمپلنت Endosteal: این ایمپلنت ها از مواد فلزی ، سرامیکی و یا پلیمری ساخته شده اند که به شکل تیغه، پیچ و یا پین در دسترس هستند. این روش رایج ترین روش می باشد و تا حدودی ایمن تر است . ایمپلنت راموس از جنس تیتانیوم و از ابزاری به شکل نعل اسب ساخته شده است و در بالای بافت لثه قرار داده می شود . قسمت ریشه آن شبیه به دندان های طبیعی است، ایمپلنت های تیغه ای شکل خیلی نازک و با صفحات فلزی بلند هستند که در استخوان قرار داده شده است.

انواع ایمپلنت دندان
ایمپلنت میکروسکوپیک

ایمپلنت subperiosteal: این ایمپلنت ها از جنس فلز سبک وزن هستند و در زیر استخوان قرار می گیرند. معمولا برای افرادی که دارای ساختار فک محدودی هستند استفاده می شود.
ایمپلنت transosteal: ابن ایمپلنت ها برای افرادی هستند که استخوان آرواره کافی ندارند.

انواع ایمپلنت دندان
ایمپلنت transosteal

ایمپلنت intramucosal: این ایمپلنت ها بر اساس شکل قارچ و از جنس تیتانیوم طراحی شده اند ، معمولا دندان های فک بالایی را حمایت می کنند . ایمپلنت در دوردیف قرار داده شده است و سپس denture روی ایمپلنت قرار می گیرد.

مکانیسم جوش خوردن با استخوان:

مکانیسم جوش خوردن ایمپلنت به دو دسته جوش خوردن با استخوان و فیبر طبقه بندی می شود.
جوش خوردن با استخوان : از زمانی که ایمپلنت در استخوان فک بالا یا پایین کاشته می شود فرآیند جوش خوردن اتفاق می افتد. اساس موفقیت هر ایمپلنت سرعت و کیفیت جوش خوردن است. طراحی سطح و آلیاژ باید طوری باشد که در کمترین زمان ممکن جوش خوردن اتفاق بیفتد.
جوش خوردن با فیبر: ایمپلنت علاوه بر استخوان با بافت های نرم مثل لثه نیز در تماس است. سازگاری و جوش خوردن ایمپلنت با بافت های نرم بسیار حائز اهمیت است.

طراحی میکروسکوپیک بدنه:

انواع ایمپلنت دندانی بر اساس طراحی میکروسکوپی ایمپلنت به ایمپلنت سیلندر، نخ، فلات، سوراخ دار، جامد و hallow طبقه بندی می شود.
ایمپلنت های سیلندر شکل: این نوع از ایمپلنت های دندانی به شکل سیلندر هستند که سطح کوچکی دارد. ایمپلنت های سیلندر شکل برای جایگزینی یک دندان در استخوان فک مورد استفاده قرار می گیرد.
ایمپلنت رشته ای: سطح این ایمپلنت ها برای افزایش سطح ناحیه ایمپلنت طراحی شده است.
ایمپلنت فلت : این ایمپلنت ها دارای شیب و به شکل فلات هستند و برای سادگی و تطبیق پذیری طراحی شده اند و بیش ترین استحکام را دارند .
ایمپلنت سوراخ دار: این ایمپلنت با مخلوطی از استات سلولوز سوراخ شده و توسط ورقه فلزی سوراخ شده پشتیبانی می شوند.
ایمپلنت های دندانی جامد:
یک تقاطع دایره ای در استخوان ایجاد می کند.
ایمپلنت های Hallow : این ایمپلنت ها به صورت سوراخ هایی در کناره های ایمپلنت به وجود آمده است.

سطح ایمپلنت: سطح ایمپلنت به بخش های مختلفی مثل صاف، برش داده و بافت دار طبقه بندی می شود.
ایمپلنت با سطح صاف: برای جلوگیری از افزایش پلاک میکروبی این ایمپلنت ها به صورت صاف طراحی شده اند.
ایمپلنت با سطح برش داده شده: برای پشتیبانی از استخوان فک، سطح این ایمپلنت ها برش داده می شود.
ایمپلنت های با سطح بافت دار: جهت افزایش پیوند بین ایمپلنت و استخوان، زبری سطح ایمپلنت افزایش می یابد.
ایمپلنت دارای پوشش سطح: مواد متخلخلی مثل تیتانیوم و هیدروکسی آپاتیتت برای ایجاد سازگاری بهتر ایمپلنت با استخوان بر روی ایمپلنت اعمال می شوند.

مواد مورد استفاده:

انواع ایمپلنت دندانی از نظر مواد مورد استفاده به چند دسته فلزی، سرامیک ، پلیمر و کربن تقسیم می شود.
ایمپلنت فلزی: ایمپلنت فلزی معمولا از تیتانیوم ، فولاد ضد زنگ و کبالت تقسیم شده اند.
ایمپلنت سرامیک: ایمپلنت با مواد سرامیکی مثل اسپری پلاسما برای تولید سطح فعال زیستی پوشیده شده اند.
ایمپلنت ترکیبی کربن: از فولاد کربنی و ضد زنگ ساخته شده است.

دیدگاهتان را بنویسید

بستن منو