انواع ایمپلنت دندانی از نظر مشخصات فنی
انواع ایمپلنت دندانی

کاشت ایمپلنت دندان یک روش رایج جهت جایگزین کردن دندان ازدست‌رفته می‌باشد. بر اساس کاربردها و شرایط، ایمپلنت‌ها به انواع مختلفی دسته‌بندی می‌شوند. ما در این مقاله به انواع ایمپلنت دندانی ازنظر مشخصات فنی می‌پردازیم که به ۴ دسته کلی تقسیم می‌شوند: ۱. طراحی ایمپلنت ۲. مکانیسم جوش خوردن با استخوان ۳. طراحی میکروسکوپیک بدنه ۴. مواد مورداستفاده

طراحی ایمپلنت

انواع ایمپلنت دندانی از نظر طراحی به مواردی چون اندوستیل ( چهارچوب ramus، شکل ریشه، شکل تیغه )، ایمپلنت subperiosteal و ایمپلنت‌های intramucosal طبقه‌بندی می‌شود.
ایمپلنت Endosteal: این ایمپلنت‌ها از مواد فلزی، سرامیکی یا پلیمری ساخته‌شده‌اند که به شکل تیغه، پیچ یا پین موجود هستند. این روش رایج‌ترین روش می‌باشد و تا حدودی ایمن‌تر است. ایمپلنت راموس از جنس تیتانیوم و از ابزاری به شکل نعل اسب ساخته‌شده است و در بالای بافت لثه قرار داده می‌شود. قسمت ریشه آن شبیه به دندان‌های طبیعی است، ایمپلنت‌های تیغه‌ای شکل خیلی نازک و با صفحات فلزی بلند هستند که در استخوان قرار داده‌شده است.

ایمپلنت میکروسکوپیک
ایمپلنت میکروسکوپیک

 

ایمپلنت subperiosteal: این ایمپلنت‌ها از جنس فلز سبک‌وزن هستند و در زیر استخوان قرار می‌گیرند. معمولا برای افرادی که دارای ساختار فک محدودی هستند استفاده می‌شود.
ایمپلنت transosteal: ابن ایمپلنت‌ها برای افرادی هستند که استخوان آرواره کافی ندارند. در ادامه به انواع ایمپلنت دندانی اشاره شده است.

ایمپلنت transosteal
ایمپلنت transosteal

 

ایمپلنت intramucosal: این ایمپلنت‌ها بر اساس شکل قارچ و از جنس تیتانیوم طراحی‌شده‌اند، معمولا دندان‌های فک بالایی را حمایت می‌کنند. ایمپلنت در دو ردیف قرار داده‌شده است و سپس denture روی ایمپلنت قرار می‌گیرد.

مکانیسم جوش خوردن بااستخوان

مکانیسم جوش خوردن ایمپلنت به دودسته جوش خوردن بااستخوان و فیبر طبقه‌بندی می‌شود. جوش خوردن بااستخوان: از زمانی که ایمپلنت در استخوان فک بالا یا پایین کاشته می‌شود فرآیند جوش خوردن اتفاق می‌افتد. اساس موفقیت هر ایمپلنت سرعت و کیفیت جوش خوردن است. طراحی سطح و آلیاژ باید طوری باشد که در کمترین زمان ممکن جوش خوردن اتفاق بیفتد. جوش خوردن با فیبر: ایمپلنت علاوه بر استخوان با بافت‌های نرم مثل لثه نیز در تماس است. سازگاری و جوش خوردن ایمپلنت با بافت‌های نرم بسیار حائز اهمیت است.

انواع ایمپلنت دندانی بر اساس طراحی میکروسکوپیک بدنه

این نوع ایمپلنت بر اساس طراحی میکروسکوپی ایمپلنت به ایمپلنت سیلندر، نخ، فلات، سوراخ‌دار، جامد و hallow طبقه‌بندی می‌شود.

ایمپلنت‌های سیلندر شکل: این نوع از ایمپلنت‌های دندانی به شکل سیلندر هستند که سطح کوچکی دارد. ایمپلنت‌های سیلندر شکل برای جایگزینی یک‌دندان در استخوان فک مورداستفاده قرار می‌گیرد. ایمپلنت رشته‌ای: سطح این ایمپلنت‌ها برای افزایش سطح ناحیه ایمپلنت طراحی‌شده است. ایمپلنت فلت: این ایمپلنت‌ها دارای شیب و به شکل فلات هستند و برای سادگی و تطبیق‌پذیری طراحی‌شده‌اند و بیش‌ترین استحکام را دارند. ایمپلنت سوراخ‌دار: این ایمپلنت با مخلوطی از استات سلولوز سوراخ شده و توسط ورقه فلزی سوراخ شده پشتیبانی می‌شوند. ایمپلنت‌های دندانی جامد: یک تقاطع دایره‌ای در استخوان ایجاد می‌کند. ایمپلنت‌های Hallow: این ایمپلنت‌ها به‌صورت سوراخ‌هایی در کناره‌های ایمپلنت به وجود آمده است.

سطح ایمپلنت

سطح ایمپلنت به بخش‌های مختلفی مثل صاف، برش داده و بافت‌دار طبقه‌بندی می‌شود. ایمپلنت با سطح صاف: برای جلوگیری از افزایش پلاک میکروبی این ایمپلنت‌ها به‌صورت صاف طراحی‌شده‌اند. ایمپلنت با سطح برش داده‌شده: برای پشتیبانی از استخوان فک، سطح این ایمپلنت‌ها برش داده می‌شود. ایمپلنت‌های با سطح بافت‌دار: جهت افزایش پیوند بین ایمپلنت و استخوان، زبری سطح ایمپلنت افزایش می‌یابد. ایمپلنت دارای پوشش سطح: مواد متخلخلی مثل تیتانیوم و هیدروکسی آپاتیتت برای ایجاد سازگاری بهتر ایمپلنت با استخوان بر روی ایمپلنت اعمال می‌شوند.

مواد مورداستفاده

انواع ایمپلنت دندانی از نظر مواد مورداستفاده به چند دسته فلزی، سرامیک، پلیمر و کربن تقسیم می‌شود. ایمپلنت فلزی: ایمپلنت فلزی معمولا از تیتانیوم ، فولاد ضدزنگ و کبالت تقسیم‌شده‌اند. ایمپلنت سرامیک: ایمپلنت با مواد سرامیکی مثل اسپری پلاسما برای تولید سطح‌فعال زیستی پوشیده شده‌اند. ایمپلنت ترکیبی کربن: از فولاد کربنی و ضدزنگ ساخته‌شده است.

تهیه شده در گروه مدرن

دیدگاهتان را بنویسید

1 × 5 =

بستن منو