قابلیت احیا کنندگی پلاکت ها در دهه 70 میلادی بررسی شد و مشخص شد آن ها دارای عوامل رشدی هستند که موجب افزایش تولید کلاژن و تقسیم سلولی ، افزایش جریان خون، به کارگیری سلول های سالم در قسمت هایی که زخم بود و القا تفکیک سلولی می شود. از این رو امروزه با پیشرفت تکنولوژی درجراحی های ناحیه دهانی از این پلاکت ها استفاده می شود. در ادامه به مزایا و معایب ایمپلنت و پیوند استخوان با prf خواهیم پرداخت.

PRF  چیست ؟

دونوع پلاکت برای کاربردهای مهندسی بافت وجود دارد:

  1. پلاسمای غنی از پلاکت (PRP)
  2. فیبرین غنی از پلاکت(PRF)

Prf نخستین بار توسط Dohar و همکارانش در جراحی دهانی مورد استفاده قرار گرفت. prf در واقع فیبرین غنی از پلاکت  به دست آمده از بدن خود فرد است و چندین مزیت نسبت به prp دارد؛ به صورت طبیعی به دست می آید و نیاز به دستکاری شیمیایی ندارد.عصاره پلاکت در واقع یک سوسپانسیون غلیظ از عوامل رشد موجود پلاکت هاست که به عنوان افزدونی های زیست فعال جراحی به کار برده می شود ؛ این افزودنی ها به طور کلی منجر به بهبود زخم می شوند.prfها به عنوان یک داربست زیست تخریب پذیرعمل می کنند که علاقه به رشد میکرو ارگانیسم ها داشته و قادر به هدایت سلول های اپیتلیال به سطح خود میباشد .بسیاری از مطالعات نشان داده اند prfیک زیست ماده بهبود دهنده است که قایلیت احیا استخوان و بافت های نرم را دارد، بدون اینکه باعث ایجاد التهاب شود و به شکل تنها یا به صورت ترکیبی در پیوند استخوان مورد استفاده قرار می گیرد.این ماتریس در پژوهش های شبیه سازی شده بدن قابلیت بالایی در افزایش اتصال سلول ها نشان داده و موجب تحریک ورشد سلول(استئوبلاست) شده و باعث ترمیم استخوان می شود.

تهیه PRF برای پیوند استخوان ایمپلنت
تهیه PRF برای پیوند استخوان ایمپلنت

 

در عمل های جراحی نیز prf به عنوان غشا عمل می کند که علاوه بر هدایت فرآیند احیا استخوان از انتقال سلول های معیوب به ناحیه آسیب دیده استخوانی جلوگیری می کند. Prfها سرعت زیست تخریب پذیری بالایی دارند (حدود یک تا دو هفته). همچنین فضایی را فراهم می کند تا سلول های پیوند استخوان موجب لخته شدن خون نشوند.زمانی که prf با عامل پیوند استخوان ترکیب می شود باعث بهبود زخم و ترمیم بافت نرم می شودو این ترکیب به عنوان یک اتصال بیولوژیکی عمل می کند که سلول های بنیادی را جذب کرده و منجر به انتقال سلول های osteoprogenitor به مرکز پیوند وتشکیل رگ های جدید می شود.علاوه بر این به عنوان یک ماده چسبنده بیولوژیکی عمل می کند تا ذرات را کنار هم نگه دارد و پیوند استخوان را راحت تر کند.در این پژوهش درمان 5 نفر ازافراد گروه اول آزمایش به کمک prf  صورت می گیرد که  هدف نشان دادن prf در احیا ایمپلنت به خصوص در افراد مسن و زمانی که احیا استخوان ضروری است ،می باشد.

چگونگی عملکرد prf در پیوند استخوان ایمپلنت 

10 بیمار بین سن های 50 تا 60 سال در این آزمایش شرکت می کنند، برای 5 نفر از این افراد روش کاشت ایمپلنت به صورت فلپ لس ( بدون برش لثه ) انجام می شود و 5 نفر دیگر کاشت دندان را به روش برش لثه انجام می دهند.  در روش برش لثه پس از انجام بیهوشی موضعی ، برش در فک بالایی یا پایینی برای دسترسی به مرز فقط تا پوشش بیرونی استخوان انجام می گیرد . ابتدا برش توسط دریل با میله نازک و در ادامه  ، برش تیز تر و عمیق تر نیز انجام می شود.این کار به جهت حفظ ضخامت  کافی استخوان برای گونه انجام می گیرد.  دیواره های استخوان وسطی تا 2.8 میلی متر شکاف داده می شوند. برای حفظ یکنواختی دیواره های بیرونی و آماده سازی مکان ایمپلنت ،برش با تیغ های گرد یا قطر 3.5 میلی متر انجام شده که با این روش از رگ های دیواره بیرونی استخوان محافظت می شود و هم چنین به پایداری اولیه ایمپلنت کمک می کنیم.
دو شیوه برای محیا کردن مکان مناسب ایمپلنت وجود دارد:

  1. روش برش دادن کوچک لثه بدون آسیب دیدن لبه ها
  2. دریل کردن معمول برای قرارگیری ایمپلنت (فلپ لس )

درروش اول همزمان بیشینه پایداری ایمپلنت، انبساط کافی حفره، ارتفاع کافی استخوان در طول زمان و تغذیه دیواره های بیرونی برش داده شده حاصل می شود.انبساط کافی برای قرارگیری مناسب ایمپلنت توسط برش دهنده ی نرم انجام می گیرد و انبساط نهایی توسط خود ایمپلنت صورت می گیرد. همزمان با جراحی ، پایه ایمپلنت قرار داده می شود که ایمپلنت های هم سطح استخوان ترجیح داده می شوند .از بخیه جذبی برای بستن برش استفاده می شود.
برای بستن ابتدایی برش و بهبود مکان بریده شده توسط چاقوی جراحی در وسط برش مخاط فیبرین قرار داده می شود. در این روش تمامی کمبود  حجم استخوان، توسط مخاط فیبرین پس از استفاده از  prfپوشش داده می شود که منجر به کاهش زمان بهبود می شود.Prf تنها نیازمند سانتریفیوژ کردن خون است، بدون اضافه کردن هرگونه ماده ضد انعقاد خون.پس مقداری خون در لوله 10 میلی متر شیشه ای با دور 2700 به مدت 12 دقیقه سانتریفیوژ شد.برای سه مورد دیگر 300 دور به مدت 13 دقیقه انجام گرفت تا یک ماده قوی تر برای پر کردن مکان برش داده شده ، تهیه شود.

جداسازی پلاکت ها با استفاده از سانترفیوژ
جداسازی پلاکت ها با استفاده از سانترفیوژ

5 بیمار دیگر برای قرار دادن ایمپلنت کوچکتر بدون تقویت استخوان در ناحیه عمیق تر به روش بدون برش مورد بررسی قرار گرفتند.تصاویر OPG،CT اسکن برای هر بیمار قبل از جراحی تهیه شد تا دید کلی نسبت به استخوان های فک و صفحات دوبعدی و فضای سه بعدی آرواره داشته باشیم.پس از جراحی ، مراقبت ها تا 30 روز در درمانگاه ها و تا 3 الی 6 ماه با تصاویر OPGو اشعه ایکس انجام شد.
نتایج آزمایش :
با مقایسه نتایج تمامی ایمپلنت ها با استخوان به طور کامل ادغام شدند و پایداری خوبی در زمان جراحی نیز حاصل شد. فرآیند بهبود در کمترین زمان ممکن رخ داد و هیچ گونه پارگی و شکاف یا زخمی دیده نشد. همچنین مشاهده شد که در روش دوم تحلیل ارتفاع استخوان درزمان های قبل از جراحی، بلافاصله پس از جراحی، 3 ماه پس از جراحی و 6ماه پس از جراحی کمتر از روش اول است.
ارتفاع استخوان از پایین ترین مرز فک پایین و از سطح بینی یا سینوس های فک بالا تا سوراخ حفره در زمان های مختلف اندازه گیری شدند.

مزایای ایمپلنت و پیوند استخوان با prf

  1. پی ار اف روش آماده سازی راحتی دارد که توسط سانتریفیوژ یک مرحله انجام می شود  و در دسترس همه پزشکان می باشد.
  2. PRF از نمونه خون خود فرد تهیه می شود .
  3. PRFدارای چارچوب طبیعی فیبرین است که دارای عوامل رشد بوده  و فعالیت آن را در طولانی مدت حفظ می کنند و به طور موثری پیوند بافت را انجام می دهند.
  4. PRF را می توان به شکل تنها یا با استفاده از پودر پیوندی استخوان استفاده کرد.
  5. استفاده از  PRF بسته به اینکه هدف نهایی چیست یک روش اقتصادی و سریع در مقایسه با دیگر روش ها می باشد.
  6. PRFوقتی به عنوان غشا استفاده شود ،باعث کاهش رنج و سختی برای بیمار در حین فرآیند بهبود درمان می شود.
  7. در این روش احتمال پوکی استخوان بسیار کم است وعواقب التهابی و پزشکی نیز کم می شود بخصوص در افراد مسن که مشکلات جراحی در آن ها به دلیل آناتومی بدنی سخت تر می شود.

معایب ایمپلنت و پیوند استخوان با prf

  1. دسترسی به مقدار نهایی آن کم است چرا که از خون خود فرد تهیه می شود .
  2. میزان موفقیت PRF به شدت به زمان جمع آوری خون و انتقال به سانتریفیوژ بستگی دارد.

نتیجه گیری:بزرگترین مزیت استفاده از PRFجذب کامل آن است، چرا که از زمان دوم جراحی (بستن هیلینگ ) جلوگیری می کند که این یک فاکتور بسیار موثر در بیماران مسن می باشد.علاوه بر این به سادگی با تغییر تنظیمات سانتریفیوژ می توان به یک عامل ژن ساز به عنوان پیوند دهنده استخوان یا ماده محرک دست یافت، هم چنین می توان به یک ماده پر کننده فضای برش داده ی استخوان رسید.در حال حاضر به نظر می رسد این تکنیک یک روش کم خطرو دارای بیش ترین رضایت مندی از طرف بیماران است که موجب موفقیت کاشت ایمپلنت در افراد مسن شده است.

 

 

دیدگاهتان را بنویسید

یک × 2 =

بستن منو
logo-samandehi