افرادی که معمولا قابلیت کنترل قدرت ماهیچه را دارندبا دندان مصنوعی کنار می آیند ،و این به موفق بودن پروتز کمک می کند. انواع پروتز بر پایه ایمپلنت به منظور جانشینی صحیح به جای دندان طبیعی از دست رفته وجود دارند.

معرفی انواع پروتز بر پایه ایمپلنت :

دنچر متحرک بر پایه ایمپلنت:
دندان مصنوعی متحرک بر روی ایمپلنت یک پروتز است که توسط بیمار قابل برداشتن از داخل دهان است و توسط ایمپلنت ها نگهداری و حمایت می شود، هدف از برداشتن پروتز تمیز کردن ایمپلنت ها میباشد. بیماران فاقد دندان معمولا در جستجوی دندانی هستند تا به شکل تدریجی از شل شدن دندان مصنوعی جلوگیری کنند .این بیماران همواره از نقصان بافت های نرم و سخت رنج برده اند، درحالی که فوائد زیبایی لبه های آکریلیک این دندان ها در چهره بسیار نقش موثری را بازی می کند. پس تاثیرات زیبایی و حفظ چهره فرد در دندان گذاری مصنوعی بر روی ایمپلنت نسبت به پروتز ثابت از جمله مزیت های آن است.

پروتز نگهداری شده ترکیبی یا هیبرید دنچر:
منظور از پروتز نگهداری شده ترکیبی در واقع طرحی است که از برجستگی آکریلیکی و پیچ و مهره در آن استفاده می شود، در این روش از یک چهارچوب فلزی ساخته شده از تیتانیوم یا دیگر فلزات ارزشمند و پروتز دندانی آکریلیکی برای ترمیم استفاده می شود. این پروتز توسط بیمار قابل برداشتن نیست، و صرفا توسط پزشکان با باز کردن پیچ قابل جابجایی است، از معایب طراحی آن سختی دسترسی برای تمیز کردن می باشد.از مزایای این روش میتوان زیبایی بیشترآن نسبت به دندان مصنوعی متحرک بر روی ایمپلنت نام برد.

انواع پروتز بر پایه ایمپلنت
انواع پروتز بر پایه ایمپلنت

پروتز ثابت:
پروتز با ایمپلنت ثابت در کل قوس دندان ها معمولا در افرادی که دچارتحلیل شدید در ناحیه اسکلت استخوان صورت شده اند ،بسیار مشکل است. در این موارد ممکن است امکان قرار دادن تعداد کافی از پروتز ثابت بر روی ایمپلنت های کاشته شده وجود داشته باشد، روکش های ثابت و ترکیبی توسط بیمار غیرقابل برداشتن هستند.

تقسیم بندی انواع دنچر بر روی ایمپلنت ها:

پشتیبانی بافت محور:
دندان مصنوعی متحرک بر پایه ایمپلنت به این صورت است که با استفاده از حداقل دو ایمپلنت در فک پایین و 4 ایمپلنت در فک بالا می توان دندان مصنوعی را برروی ایمپلنت ثابت کرد ولی این دندان مصنوعی توسط خود بیمار قابل در آمدن می باشد.

دنچر بر پایه ایمپلنت
دنچر بر پایه ایمپلنت

پشتیبانی بافت – ایمپلنت:
 به ایمپلنت و یک میله با اتصال ارتجاعی نیاز است . این نوع از پروتز بیشتر نیازمند حمایت ایمپلنت است و معمولا شامل3 ایمپلنت در فک پایین و 4 تا در فک بالا می باشد.

پروتز بر پایه ایمپلنت
پروتز بر پایه ایمپلنت

پشتیبانی کامل ایمپلنت:

این روش نیازمند حداقل 4 ایمپلنت در فک پایین و  4 تا 6 تا ایمپلنت در فک بالا است. در این روش هنگام جویدن تمام نیروهای حاصله از طریق اتصالات به ایمپلنت ها متنتقل می شوند. نتیجه این اتفاقات این است که کمترین میزان پوشش لثه را دارند. این نوع ایمپلنت مخصوص بیمارانی است که مشکلات عملکردی و درد در هنگام کار با یک دست دندان مصنوعی کامل را دارند. از جمله معایب آن، هزینه ی بالاتر آن بخاطر تعداد اجزا و ایمپلنت های آن است. علاوه بر این، حداقل نیاز به 12 میلی متر فضا بین جفت شدن دندان می باشد تا چارچوب نگهدارنده در فضا جای بگیرد.

 

دیدگاهتان را بنویسید

سه + یک =

بستن منو
logo-samandehi