علائم حیاتی یا وایتال سان – نحوه چک و بررسی به همراه توضیحات تخصصی

در ادامه مبحث آموزش کلینیک مدرن ما می‌پردازیم به علائم حیاتی یا وایتال سان

در وایتال سان که همان نشانه‌های حیاتی هست یکی از آن می‌تواند گرفتگی نبض بیمار باشد. نبض بیمار را ما می‌گریم بین شصت تا صد و ده الی صدوبیست باید باشد.

در حالت عادی در انسان‌های نرمال نبض حدود شصت‌وهفت الی شصت‌وهشت تا هفتاد الی هشتاد می‌زند اگر بیشتر از این باشد نبض HYPER هست اگر پایین‌تر باشد HYPO هست که ما در این حالت باید بیمار را بررسی بکنیم ازلحاظ علائم حیاتی اگر در حالت اورژانس باشد ما زیاد به تمپریچر، تمپریچر یعنی تب بیمار  در حالت اورژانس توجه نمی‌کنیم ولی بیماری که ما می‌بینیم تب دارد  تمپریچر بیمار را چک می‌کنیم به‌وسیله ترمومتر دستگاه دماسنج هست، دماسنج طبی  که در زیر زبان بیمار به مدت سه الی پنج دقیقه ما می‌گذاریم  اصولاً حدود سه دقیقه تب بیمار را چک می‌کند  که اگر بالای سی‌وهفت و دودهم بود  یا سی‌وهفت درجه بود  برابر سازمان WHO ما می‌بینیم بیمار تب دارد تب بیمار اصولاً می‌تواند سی‌وهشت و نیم باشد یا چهل درجه باشد که آن‌وقت باید به پزشک  مراجعه بکنیم ما در مرحله‌ی بعدی تنفس بیمار راداریم که به آن میگویند رسپیراتوری تنفس بیمار ازنظر رنج نرمال سازمان WHO دوازده الی بیست هست؛ یعنی دوازده الی بیست بار تنفس بیمار باید زده بشود  یعنی شخص در حالت عادی باید تنفس داشته باشد. اگر در حالت ورزش باشد  این تنفس بیشتر می‌شود.

اگر در حالت بیمار  باشد این تنفس کمتر می‌شود. ما این تنفس را مورد اشکال و ایراد میدانیم  و توسط پزشک باید دوباره بررسی بشود. اگر داریم  تنفس شخصی  راداریم می‌گیریم  هیچ‌وقت  به بیمار نمی‌گوییم که تنفس آن راداریم چک می‌کنیم  ما نبض بیمار را چک می‌کنیم ولی تنفس بیمار را می‌خوانیم یعنی بالا و پایین  رفتن شکم و عضلات  سینه را چند بار در دقیقه این بیمار تنفس داشته است. حالا می‌تواند هفده بار باشد، هجده بار باشد  یا بین دوازده‌تا بیست باشد.