فیلم نحوه درمان التهاب اطراف ایمپلنت

کنترل بیماری اطراف ایمپلنت مثل التهاب لثه بعد از ایمپلنت و استخوان اطراف ایمپلنت عملی دشوار و غیر قابل پیش بینی است ، یکی از مهم ترین عوامل در تشخیص بیماری های اطراف ایمپلنت ، ارزیابی لقی ایمپلنت است. اگر پس از بررسی دندانپزشک ، عواملی مثل لقی پیچ اباتمنت و یا پیچ پروتز مشاهده شود ، احتمال شکست ایمپلنت کاشته شده وجود دارد ، و باید ایمپلنت را خارج کرد.

درمان التهاب ایمپلنت:

پری ایمپلنت یا التهاب لثه بعد از ایمپلنت جز بزرگ ترین نگرانی های متخصصین در درمان های وابسته به ایمپلنت می باشد، عفونت ایمپلنت که به نام بیماری پری ایمپلنتایتیس نیز شناخته می شود جز بیماری های پس از کاشت ایمپلنت است، به این معنی که بافت اطراف ایمپلنت دندانی تحت تاثیر قرار گرفته و دچار عفونت می شود. علائم این بیماری می تواند خونریزی مکرر لثه باشد.

به منظور درمان بیماری پری ایمپلنتایتیس دندانپزشک ابتدا با استفاده از تصویر رادیولوژی محل ایمپلنت را به طور دقیق بررسی می کند ، پس از آن که توسط رادیوگرافی عفونت پری ایمپلنت تشخیص داده شد، متخصص اقدام به تمیز کردن ایمپلنت و بافت اطراف آن خواهد کرد. این کار به سادگی انجام نمی شود و باید به نوع ایمپلنت نیز توجه کرد و با توجه به آن یک روش برای تمیز کردن سطح ایمپلنت انتخاب می شود. پس از پایان مرحله تمیز کردن، نوبت به ضد عفونی کردن محل ایمپلنت می رسد، به منظور از بین بردن عفونت خفیف از آنتی بیوتیک استفاده می شود.

اما اگر عفونت اطراف ایمپلنت بسیار زیاد باشد، تصمیم گیری به منظور درمان آن انجام می شود. در صورتی که عفونت در مراحل اولیه درمان شود نیازی به در آوردن ایمپلنت نیست، اما در صورتی که عفونت شدید باشد، نیاز است که ایمپلنت تا التیام یافتن التهاب بافت اطرافش، در آورده شده و پس از پایان این دوره دوباره از طریق جراحی برای بیمار قرار داده شود.

اشتراک این مطلب

Share on facebook
Facebook
Share on google
Google+
Share on twitter
Twitter
Share on linkedin
LinkedIn

دیدگاه خود را ثبت کنید

بستن منو